الجامع لاحکام القران

الجامع لاحکام القرآن. الجامِع لأحکام القرآن
رجوع شود به:جامع لأحکام القرآن

[ویکی نور] الجامع لاحکام القرآن. الجامع لأحکام القرآن، اثر عبدالله محمد بن احمد انصاری قرطبی، با تصحیح احمد بن عبدالعلیم بردونی، تفسیری با گرایش فقهی است که به زبان عربی و در قرن هفتم هجری، نوشته شده است.
کتاب، با مقدمه مصحح آغاز و مطالب در بیست جلد، تنظیم شده است.
اگرچه نویسنده در این تفسیر، به بیان احکام فقهی و اختلاف مذاهب فقهی پرداخته است، ولی زوایای دیگر آیات، بر او پوشیده نمانده و به مباحث کلامی، اخلاقی، ادبی، تاریخی و اجتماعی نیز پرداخته است....
در مقدمه مصحح، ضمن اشاره به برخی از اقدامات تصحیحی صورت گرفته بر روی کتاب، زندگی نامه مختصری از نویسنده، ارائه گردیده است....
نویسنده در مقدمه کتاب، به موضوعاتی مانند قرائات، احرف سبعه، جمع قرآن کریم و ویژگی های مصاحف عثمانی، اعراب، تفسیر به رأی، تحریف ناپذیری، اعجاز قرآن و واژگان غیر عربی در قرآن پرداخته است....

💡 به گزارش او، «کَنود» در زبان مردم کنده و حضرموت «عاصی و گناه‌کار» و در لغت قبایل مضر و ربیعه و قضاعه به معنای «کَفور و ناسپاس» آمده‌است. به گفته قرشی قرآن‌پژوه شیعه در قاموس قرآن، کلمه «کَنود» در عبارت «لِرَبّه لَکَنودٌ» به معنای بسیار ناسپاس و به زمینی که از آن چیزی نمی‌روید، نیز گفته شده‌است. قرطبی مفسر اهل سنت، در کتاب الجامع لاحکام القرآن از پیامبر اسلام روایتی نقل می‌کند که «کَنود» به معنای انسانی است که به تنهایی می‌خورد و نسبت به برده و زیر دستش، بخشش ندارد. طباطبایی مفسر شیعه مذهب، این آیه را نظیر آیه ۶۶ سوره حج[یادداشت ۱] می‌داند که از یکی از صفاتی که در وجود انسان قرار دارد، حکایت می‌کند.