افراشته سنگ

{standing stone} [باستان شناسی] اصطلاحی عام برای سنگ های ایستادۀ یادمانی پیش از تاریخ

💡 در دوران‌های باستانی، به‌ویژه مصری‌ها، ایرانی‌ها، یونانی‌ها، و رومی‌ها از سنگ یادبود استفاده زیادی می‌کردند تا از این طریق رویدادهای مهم را ثبت کنند. در آمریکای میانه نیز مایاها سنگ یادبودهای متعددی را افراشته‌اند. سنگ مزارهای یادبود در ارمنستان چلیپاسنگ (خاچکار) و سنگ مزارهای مربوط به روم باستان سیپوس نامیده می‌شوند.

💡 سنگ‌چین‌های افراشته و باستانی در سراسر جهان یافت می‌شوند و بسیاری از آنها شکلی مخروطی دارند. در قدیم رهگذران راه‌های دورافتاده عادت داشتند بر روی گردنه‌ها و پیچ‌ها سنگ‌چین‌هایی برای شناسایی راه درست کنند و رهگذران بعدی به نوبه خود به مرور سنگ‌هایی را به این سنگچین‌ها می‌افزودند. این کار به‌ویژه در مناطق مه‌آلود مانند اسکاتلند و ولز رواج زیادی داشت.

💡 سَنگ‌اَفراشْت‌ها سنگ‌های بسیار بزرگ و درازی هستند که در روزگار باستان به‌طور عمودی در دل خاک فروبرده شده‌اند به شیوه‌ای که بخش اعظم آن‌ها از زمین بیرون است. سنگ‌افراشت‌ها در دوره‌های مختلف پیش از تاریخ ساخته و افراشته شده‌اند، و بخشی از یک فرهنگ بزرگتر خرسنگی به‌شمار می‌آیند که در مناطق گوناگون جهان شکوفا شد.