افتاب طلعت

( آفتاب طلعت ) آفتاب طلعت. [طَ ع َ ] ( ص مرکب ) سخت جمیل. آفتاب روی. آفتاب عذار.

( آفتاب طلعت ) سخت جمیل آفتاب عذار

💡 ز مشرق سر کوی، آفتاب طلعت تو اگر طلوع کند طالعم همایون است

💡 به خاک ماریه آن آفتاب طلعت را به غیر سایه ی شمشیرها، نبد مأمن

💡 ز پشت پرده غیب آفتاب طلعت دوست دمید و پرده پندار نه سپهر درید

💡 ز بس که بر در و بام آفتاب طلعت تست بخانه تو گشادن نمیتوان روزه

💡 گشود شب در صبح آفتاب طلعت یار که آفتاب ز انوار اوست فتح الباب