اعمی وش

اعمی وش. [ اَ ما وَ ] ( ص مرکب ) کورمانند؛ بسان کور. ماننده نابینا:
توسن دلی و رایض تو قول لااله
اعمی وشی و قائد تو شرع مصطفی.خاقانی.

کور مانند بسان کور

💡 داند اعمی که مادری دارد لیک چونی به وهم در نارد

💡 چو اعمی که باشد چراغش به کف فروغ چراغش فتد هر طرف

💡 دشمن چگونه گردد چون تو بزر عزیز اعمی چگونه گردد بینا ز توتیا

💡 نرگس اعمی ببیند روز بر گردون سها حکمت او چون برد بیرون علل را از علیل

💡 دیدهٔ اعمی ندارد تاب نور خودندارد همچو خفّاش او حضور

💡 محو دنیا اتحاد صورت و معنی ندید در نظر آیینه اعمی را کتاب غفلت است