اسپ و نیزه

لغت نامه دهخدا

اسپ و نیزه. [ اَ پ ُ ن َ زَ ] ( اِخ ) یکی از کوههای ییلاقی شاه کوه و ساور. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 69، 65، 126 و 166 بخش انگلیسی ).

فرهنگ فارسی

از کوههای ییلاقی شاه کوه و ساور

جمله سازی با اسپ و نیزه

تو چندان نوازش بیابی ز شاه ز اسپ و ز مهر و ز تیغ و کلاه
ز دریا بدریا نبود ایچ راه ز اسپ و ز پیل و هیون و سپاه
ندیدم بدین گونه اسپ و سوار ندانم که چون خیزد از کارزار
نثار و پرستنده و اسپ و پیل رده بر کشیده ز در تا دو میل
سپاهش برو خواندند آفرین که بی‌تو مباد اسپ و گوپال و زین
خطیت اسپ و دیگر گاوست و خر سوم خطیت بار و دیگر برگ و سوم خشب