لغت نامه دهخدا
( آسوده خاطری ) آسوده خاطری. [ دَ / دِ طِ ] ( حامص مرکب ) صفت و چگونگی آسوده خاطر. فراغ ِ بال.
( آسوده خاطری ) آسوده خاطری. [ دَ / دِ طِ ] ( حامص مرکب ) صفت و چگونگی آسوده خاطر. فراغ ِ بال.
( آسوده خاطری ) کیفیت و حالت آسوده خاطر آسوده دلی.
💡 آسوده خاطری تو و، غافل که داردم شب ز اشک و روز ز آه خطر ماه و آفتاب
💡 گوهر ز بحر و لعل ز کان شکوه می کنند آسوده خاطری به کسی در وطن نماند
💡 رفت از دماغ گوشه نشینان حضور قلب آسوده خاطری به بهشت قفس نماند