استیگماتیسم

( آستیگماتیسم ) (سْ ) [ فر. ] (اِ. ) عارضه ای که بر چشم رسد و به سبب آن، نمی توان اندام جسمی را به طور واضح و آشکارا دید. این عیب به علت نامنظم بودن قرنیه (که کروی نباشد ) و یا جلیدیه (که نامنظم باشد ) ایجاد می شود. در این صورت در آن واحد ممکن نیست که تصویر قسمت های مختلف

( آستیگماتیسم ) نقصی ناشی از متمرکز شدن پرتوهای نوردر نقطۀ شبکیه و پراکنده شدن آن ها که باعث اختلال در بینایی می شود و به وسیلۀ عینک مخصوص برطرف می شود.

( آستیگماتیسم ) ( اسم ) عارضه ای که بر چشم رسد و بسبب آن نمیتوان اندام جسمی را بطور واضح و آشکارا دید.این عیب بعلت نامنظم بودن قرنیه ( که کروی نباشد ) و یا جلیدیه ( که نامنظم باشد ) ایجاد میشود. درین صورت در آن واحد ممکن نیست که تصویر قسمتهای مختلف یک جسم بر روی نقط. زرد یکسان و نمایان بیفتد. برای رفع این عیب از شیشه های استوانه یی که آنها را روی عینک قرار میدهند استفاده میشود.

آستیگماتیسم. آستیگماتیسم یا کژبینی ( به انگلیسی: Astigmatism ) یکی از شایع ترین مشکلات اپتیکی چشم است، و معمولاً علت آن نامنظمی شکل و انحنای قرنیه یا عدسی است. گاهی نیز علت آن نامنظمی شکل و انحنای لنز که در پشت عنبیه قرار دارد.
آستیگماتیسم حالتی است که چند تا از دیوپترهای چشم کرویت، خود را از دست داده است.
اگر چشم را به عنوان یک عدسی کروی در نظر بگیریم. هرگاه این عدسی از حالت کروی خارج شود و به سمت حالت بیضوی برود ( شبیه خربزه ). در این صورت دارای دو کانون خطی به جای یک کانون نقطه ایی خواهد بود. در نتیجه تصاویر به دلیل انکسار نامساوی در قسمت های مختلف قرنیه کاملاً بر روی شبکیه متمرکز نمی شوند و تصاویر چه دور و چه نزدیک تار می شوند؛ بنابراین افرادیکه دچار درجات بالایی از آستیگماتیسم هستند نه تنها همانند افراد نزدیک بین اشیای دور را تار می بینند، بلکه اشیای نزدیک را هم تار می بینند. افراد آستیگمات گاهی نورهای اضافی در مسیر دید خود می بینند.
در عمل چشم های آستیگمات به سه شکل خود را بروز می دهند:
• آستیگماتیسم ساده
• آستیگماتیسم مرکب
• آستیگماتیسم مخلوط
در تقسیم بندی که بر مبنای محور دو خط کانونی انجام می شود:
• آستیگماتیسم منظم
• آستیگماتیسم غیر منظم
درکل برای اصلاح باید عدم یکنواختی انحنای قرنیه یا عدسی را جبران کرد. برای اصلاح آستیگماتیسم، باید نقش عدسی استوانه ای غیرطبیعی ایجاد شده در چشم را از بین ببریم. این کار با اضافه کردن یک عدسی استوانه ای برعکس و جمع توان های آنها عملی خواهد بود؛ مثلاً اگر چشم در یک محور یک دیوپتر نزدیک بینی دارد یا یک عدسی محدب یک دیوپتر مثبت در همان محور یا یک عدسی مقعر یک دیوپتر منفی در محور عمود بر آن بر روی چشم قرار می دهیم. اصلاح دید در آستیگماتیسم های غیر منظم دشوار و نیازمند عدسی های پیچیده است.
بر اساس یک پژوهش در آمریکا، از هر ۱۰ کودک در سنین ۵ تا ۱۷ سالگی، ۳ کودک مبتلا به آستیگماتیسم هستند. در بنگلادش ۳۲٫۴٪ افراد بالای سی سال مبتلا به این بیماری هستند. به طور کلی، پژوهش ها نشان داده اند که درجهٔ شیوع آستیگماتیسم با افزایش سن، رابطهٔ مستقیم دارد.

آستیگماتیسم. آسْتیگْماتیسم (astigmatism)
آستیگْماتیسم
نوعی اختلال عدسی چشم. زمانی ایجاد می شود که انحنای قرینه یا گاهیعدسی چشم در همۀ جهات یکسان نباشد. در این حالت، پرتوهای نورِ یکی از صفحات روی شبکیه متمرکز می شوند، ولی پرتوهایی که در صفحۀ دیگر قرار دارند روی شبکیه متمرکز نمی شوند. در دید آستیگمات، پرتوهای واردشونده به چشم از راستاهای مختلف به طور یکسان در نقطۀ کانونی متمرکز نمی شوند. این حالت با به کاربردن عدسی های استوانه ای اصلاح می شود. این عدسی ها فاصلۀ کانونی را در یک سطح کم می کنند و در این حالت، پرتوهای نورِ هر دو صفحه دقیقاً در نقطۀ مناسب قرار می گیرند.

💡 علامت اصلی این سندرم وجود دو ردیف مژه و تورم دست و پاهاست. علائم دیگری که در برخی از بیماران دیده می‌شود، بروز کیست‌ها، حساسیت به نور، نقص‌های قلبی، شکاف کام و مشکلات چشمی همچون آستیگماتیسم و اسکار قرنیه است.

💡 در سال ۱۹۳۰ او تلسکوپ اشمیت را؛ که خطاهای نوری ابیراهی کروی، کما و آستیگماتیسم را اصلاح می‌کند اختراع کرد و ساخت دوربین‌های بازتابنده بسیار بزرگ، با زاویه باز و زمان نوردهی کوتاه را برای تحقیقات نجومی امکان‌پذیر ساخت.

💡 بیراهش تاری نامتقارن یا آستیگماتیسم یکی از نواقص سامانه‌های اپتیکی است که در آن پرتوهای نشر یافته در دو صفحه عمود برهم، نقاط کانونی متفاوتی را تجربه می‌کنند.

💡 هر سیتم اپتیکی از اشیا نقطه‌ای چه روی محور و چه خارج آن، تصاویر نقطه‌ای تشکیل خواهد داد. تحت این شرایط تصاویر روی سطح خمیده پتزوال می‌افتند که سطوح مماسی و تیر روی هم می‌افتند. در چنین سیستمی با وجودی که آستیگماتیسم تصحیح شده‌است ولی سطح کانونی منحنی است. هرگاه پرده صاف و در محل کانون قرار داده شود، مرکز میدان دید به صورت واضحی کانونی خواهد شد، اما لبه‌ها کاملاً مبهم و تار خواهند بود.