استعانت کنندگان از خدا
استعانت از خدا به معنای طلب کمک و یاری از خداوند در کارها و مشکلات زندگی است. انسانها در مواجهه با سختیها، نیازها و تصمیمگیریهای مهم، ممکن است احساس ضعف و ناتوانی کنند. در این لحظات، رجوع به خداوند و درخواست کمک از او، نوعی تکیهگاه معنوی ایجاد میکند و آرامش خاطر به انسان میبخشد. استعانت، نشاندهندهی اعتقاد و اعتماد فرد به قدرت الهی و ایمان او به حکمت خداوند است.
استعانتکنندگان از خدا، کسانی هستند که نه تنها در دعا و نیایش، بلکه در رفتار و تصمیمات خود نیز، خداوند را محور زندگی خود قرار میدهند. این افراد تلاش میکنند در مسیر درست حرکت کنند و از خطا و گناه دوری کنند، زیرا میدانند که کمک الهی تنها شامل کسانی میشود که به اصول و اخلاق الهی پایبند هستند. آنان به جای اعتماد کامل به تواناییهای محدود خود، به قدرت بینهایت خداوند توکل میکنند و در هر شرایطی به او پناه میبرند.
استعانت از خداوند نه تنها باعث آرامش روحی و روانی میشود، بلکه قدرت تصمیمگیری و مقاومت در برابر مشکلات را نیز افزایش میدهد. افراد مؤمن با یاد خدا و استعانت از او، از اضطراب و نگرانی دوری میکنند و امید و اعتماد به آینده در دلشان تقویت میشود. در نتیجه، استعانتکنندگان از خدا، نمونهای از زندگی متعادل، پرامید و الهامبخش هستند که میتوانند الگوی دیگران در مواجهه با سختیها باشند.
مترادفها
یاریجویان از خدا
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] استعانت کنندگان از خدا (قرآن). سیره بزرگان دین و اولیای الهی در زندگانی خود، مبین این مطلب است که هیچ یاری کننده مستقلی جز ذات باری تعالی نیست که انسان بتواند با استمداد از وی، گردنه های سخت و صعب العبور را به راحتی پشت سر بگذارد.تو مبین اندر درختی یا به چاه ••••• تو مرا بین که منم مفتاح راه
در اندیشه اسلامی، خداوند در جایگاه ربوبیت عالم قرار داشته و هیچ کاری بدون اراده و مشیت او انجام نمی گیرد؛ بنابراین در این چهارچوب، یکی از ارکان موفقیت انسان در همه ابعاد زندگی فردی و اجتماعی وی، کمک اوست؛ استمداد از خداوند به انسان انرژی داده و به وی کمک می کند که با تکیه به نیروی او به پیشرفت خود ادامه دهد.در این مکتب، بهترین دوست و یاور در لحظات سختی و گرفتاری و بهترین کسی که انسان می تواند با او انس بگیرد و به او دل بستگی پیدا کند، خداوند متعال است؛ چنان که پیامبر اعظم (صلی الله علیه وآله) می فرماید: «لایستوحش من کان الله انیسه؛ کسی که خداوند مونس اوست، ترس به خود راه نمی دهد.» این سخن بدین معنی است که انس حقیقی با خداوند متعال، آرامش مطلق را به همراه دارد و کسی که با آفریدگار خود حقیقتاً مأنوس باشد، هیچ گاه در زندگی دچار دلهره و وحشت نمی گردد.
حقیقت استعانت
در باب حقیقت استعانت و کمک خواستن از خداوند می توان گفت، که استعانت به این معناست که فرد از خدا برای دریافت قدرت و توان بر انجام دادن کار، یا برای سهولت انجام دادن آن کمک بخواهد، بر این اساس در آموزه های اسلامی، در ابتدا، وسط و پایان هر کاری باید از خداوند استمداد طلبید. البته این نکته نیز در اندیشه اسلامی پذیرفته شده است که انسان ها از نظر شهود حق و به یاد خدا بودن متفاوت اند. برخی ذکر دائمی دارند و برخی تنها در هنگام مشکلات به یاد خدا می افتند؛ ازاین رو کسانی که همیشه به یاد خداوند هستند خداوند نیز لطف و عنایت ویژه و همیشگی نسبت به آنان دارد؛ به طوری که هم خودشان به توفیقات می رسند و هم واسطه فیض خدا نسبت به دیگر بندگان می شوند و مشکل دیگر بندگان را نیز به اذن خدا حل می کنند؛ پس به طور خلاصه، استعانت راستین در صورتی تحقق می یابد که شخص، در هر رخدادی متوجه خدا باشد و فقط از او استعانت جسته و به استعانت زبانی بسنده نکند.
استعانت کنندگان از خدا
این مبحث، به بررسی استعانت کنندگان از خداوند متعال می پردازد.استعانت کنندگان از خدا، عبارت اند از:استعانت اصحاب کهف؛استعانت انبیا؛استعانت سپاه طالوت؛استعانت ستمگران؛استعانت صالح؛استعانت فرعون؛استعانت گناه کاران؛استعانت لوط؛استعانت محمد؛استعانت مسلمانان؛استعانت موسی؛استعانت مؤمنان؛استعانت نوح؛استعانت هود؛استعانت یعقوب؛استعانت یوسف؛استعانت یونس.