اشکوهیدن

اشکوهیدن. [ اُ دَ ] ( مص ) ترسیدن. مهابت داشتن. شکوهیدن. رجوع به شکوهیدن شود.

۱. اظهار بزرگی و جاه و جلال کردن.
۲. مهابت داشتن.