استعاذه از جنیان

💡 ((در ادعيه كثيره، استعاذه از زوال ايمان به مضلاّ ت فتن وارد شده است و حقّ آن است كهاگر ايمان به مرتبه يقين كامل برسد زوالش به حسب عادت ممتنع است، امّا بلوغش بهاين حدّ نادر است و آن مخصوص انبياء و اوصيا: واكمل مؤ منان است... و تكليف عامّه خلق به آن حرج است، بلكه ازقبيل تكليف به محال است، ظاهرش آن است كه در ايمان اكثر خلق ظنّ قوى كه نفس به آنمطمئن گردد كافى باشد.

💡 انسان عذاب جسمى را مى تواند تحمل كند، ليكن عذاب روحىقابل تحمل نيست. اهل معنا به هنگام استعاذه از جهنم مى گويند: خدايا ما را به آتش دوزخمسوزان؛ زيرا ورود به جهنم مايه رسوايى انسان است: (ربنا انك منتدخل النار فقد اخرزيته )؛ (1137) چون سقوط در جهنم نشانه كفر و نفاق يا دست كمدليل تبهكارى و در نتيجه حرمان از رحمت خاص خداست و اين رسوايى دردناكتر از سوختنبدن به آتش است.

💡 در متون قدیمی و برخی باورهای عامیانه، بسیار رایج بود که افراد برای محافظت از خود در برابر آسیب‌ها، به استعاذه از جنیان روی می‌آوردند.

💡 برخی از صاحب‌نظران در حوزه علوم دین، معتقدند که استعاذه از جنیان برخلاف اصول توحیدی است و انسان باید تنها از خداوند یاری بخواهد.

💡 در تحلیل‌های روان‌شناختی، گاهی پناه جستن یا استعاذه از جنیان به عنوان شکلی از مقابله با اضطراب‌های ناشناخته و ترس‌های بزرگ تفسیر می‌شود.