استعاذه به خدا

💡 از اين آيه دو نكته استفاده مى شود: اول اينكه: استعاذه به خدا،توكل بر خدا است، زيرا خداى سبحان در تعليل لزوم استعاذه، بجاى استعاذهتوكل را آورده و سلطنت شيطان را از متوكلين نفى كرده.

💡 موساى كليم عليه السلام نزاهت خود از جهالت را به استعاذه به خدا (اءعوذ باللّه...) استناد مى دهد و اين تاءدّبى است كه از جانب آن حضرت ابراز مى شود. حضرت موسى عليه السلام نفرمود: من از جاهلان نيستم، بلكه فرمود: به خدا پناه مى برم كه از جاهلان باشم؛ (اءعوذ باللّه اءن اءكون من الجاهلين )؛ يعنى در اين تنزيِه نفس و نفى جهالت از خويش، به خداوند پناهنده مى شوم.

💡 بنابراين، بايد با استعاذه به خدا و يارى جستن از او خود را از شر شيطان محفوظبداريم كه خدا شنوا و داناست، او سخن را دل را مى شنود و به آنچه پنهان است، آگاهاست، انه سميع عليم

💡 استعاذه به خدا توكل به خدا است و ايمانوتوكل دو ملاك صدق عبوديت هستند

💡 موساى كليم عليه السلام نزاهت خود از جهالت را به استعاذه به خدا (اءعوذ باللّه...) استناد مى دهد و اين تاءدّبى است كه از جانب آن حضرت ابراز مى شود. حضرت موسى عليه السلام نفرمود: من از جاهلان نيستم، بلكه فرمود: به خدا پناه مى برم كه از جاهلان باشم؛ (اءعوذ باللّه اءن اءكون من الجاهلين )؛ يعنى در اين تنزيِه نفس و نفى جهالت از خويش، به خداوند پناهنده مى شوم.

💡 در لحظات سختی و هنگام مواجهه با مشکلات بزرگ زندگی، استعاذه به خدا می‌تواند آرامش روحی و قدرت روانی لازم را برای مقابله با بحران‌ها فراهم کند.

💡 مؤمنان در دعا و نیایش‌های خود، همواره با استعاذه به خدا، از او درخواست حمایت و پناهندگی در برابر تمام رنج‌ها و سختی‌های جهان را می‌کنند.

💡 مفهوم استعاذه به خدا بر این باور استوار است که تنها خداوند است که می‌تواند پناهگاه واقعی و منبع اصلی قدرت برای انسان‌های ناتوان باشد.