ازیلی. [ اَ] ( اِخ ) شهری است در مغرب، اندر بلاد بربر، پس از طنجة در زاویه خلیجی که بسوی شام کشد و بر آن سوری است متعلق بدماغه ای که در دریا پیش رود. سور مزبور زیباست و شراب اهالی از چاه هائی با آب خوشگوار است. ابن حوقل گوید: راه برقة بازیلی، از کنار بحرالخلیج تا دهانه بحرالمحیط است و سپس از سمت چپ ببحرالمحیط متمایل شود. ( معجم البلدان ). و مؤلف قاموس الاعلام ترکی گوید: ازیلی قصبه ای است در اقصای مغرب بغاز سبته.
آزیلی (Azilian)
دورۀ باستان شناختیِ پس از پایان عصر پارینه سنگی(عصر حجر). به عنوان قدیمی ترین فرهنگ عصر میان سنگیدر اروپای غربی انگاشته می شود. این دوره ابتدا در لو مَس دازیل، غاری در آریژفرانسه، شناخته شد.
💡 زبانشناسی سیچین حداقل به اندازه انسانشناسی، زیستشناسی و نجوم آماتوری به نظر میرسد. در ص به عنوان مثال ۳۷۰، وی اظهار داشت که "تمام زبانهای باستان … از جمله چینی اولیه … از یک منبع اولیه - سومری نشات گرفتهاند". البته سومری، کهن الگوی مجازی آن است که طبقه شناسان زبانی آن را زبان-ایزوله مینامند، به معنای زبانی که در هیچیک از خانوادههای زبان شناخته شده قرار نگیرد یا شناخت واضحی با هیچ زبان شناخته شدهای از خود نشان ندهد. حتی اگر سیتچین بیشتر به زبان نوشتاری و نه به زبان گفتاری اشاره داشته باشد، بعید است که بتوان از مجادله وی بهطور قانع کننده ای دفاع کرد، زیرا پیش از ایدئوگامرهای سومری توسط امضای آزیلیان و تارتار اروپا و همچنین انواع سیستمهای علامت مانند اسکریپت بین رودهای نیل و سند.
