ازناور

«ازناور» واژه‌ای با ریشه گرجی است که در زبان فارسی به‌صورت صفت به کار می‌رود و به شخصی اشاره دارد که از نظر جایگاه اجتماعی یا ویژگی‌های شخصیتی برجسته و قابل احترام است. این واژه در اصل برای توصیف فردی به کار می‌رود که در میان قوم یا جامعه خود مقام و منزلت بالایی دارد و به عنوان فردی شریف و بزرگ شناخته می‌شود. علاوه بر این، «ازناور» معنای دلاوری و شجاعت را نیز در بر می‌گیرد و به کسی گفته می‌شود که دلیر، نیرومند و پهلوان‌صفت است. در بسیاری از کاربردها این واژه ترکیبی از بزرگی مقام و شجاعت شخصیت را نشان می‌دهد، یعنی فردی که هم از نظر اخلاقی و اجتماعی محترم است و هم از نظر روحیه و رفتار، شجاع و استوار به شمار می‌آید. به همین دلیل در توصیف قهرمانان، بزرگان قوم یا افراد برجسته از این واژه استفاده می‌شود. مفهوم «ازناور» بیشتر بر بزرگواری، نجابت و دلاوری تأکید دارد و نوعی احترام و ستایش را نیز در خود نهفته دارد. در نتیجه، «ازناور» به فردی گفته می‌شود که در میان مردم جایگاه والایی دارد و به سبب شرافت، شجاعت و بزرگی شخصیت مورد احترام دیگران است.