ارم وا

ارم وا. [ اَ م َ وَل ْ لاه ] ( ع سوگند ) به معنی اَم َ واﷲ است، یعنی قسم بخدای. ( منتهی الارب ).

💡 در عهد تو هر گل که شکفتن کند آغاز باشد دهن خندهٔ گل باغ ارم را

💡 ساقی بده آن گرمی هنگامه جم را گلدسته رنگین گلستان ارم را

💡 ظل او غمخوارگان را چون ارم بزم طرب صحن او پرسندگان را چون حرم صحن امان

💡 شد قلم از دست این، رمح به دست سماک شد ارم از دست آن، باغ و لب جویبار

💡 ز عکس جامۀ رنگین هوا چو باغ ارم زمین ز تودۀ یاقوت سرخ چون گلنار

💡 کرا خاک ارم از باد انده طاق گرداند نباشد جفت آن آبی که از آتش ارم سازد