ارام سوز

( آرام سوز ) آرام سوز. ( نف مرکب ) مخل و بهم زننده آسایش:
بگریه دایه را گفتا چه روز است
تو گوئی آتشی آرام سوز است.( ویس و رامین ).

( آرام سوز ) برهم زنندۀ آرامش، آنچه قرار و آرام را نابود سازد: به گریه دایه را گفت این چه روز است / که گویی آتش آرام سوز است (فخرالدین اسعد: ۱۰۶ ).
برهم زنندۀ آرامش، آنچه قرار و آرام را نابود سازد: به گریه دایه را گفت این چه روز است / که گویی آتش آرام سوز است (فخرالدین اسعد: ۱۰۶ ).

( آرام سوز ) مخل و به هم زننده آسایش

💡 ز هر سو دلیران آرام سوز چنین رزم جستند، تا هفت روز

💡 ساقی از آن جوهر آرام سوز کافکند اندر سر آرام سوز

💡 کرامت کن بعرفی چند جامی می آرام سوز دردنامی

💡 فتاده بر سر هم کار و، مزدور بدن کاهل غم آرام سوزی کو و، درد کار فرمایی؟!

💡 یارب آن اشکی که باشد دلفروز بیقرار و مضطر و آرام سوز