ادمیزاده

( آدمیزاده ) آدمیزاده. [ دَ دَ / دِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) آدمیزاد:
گر سفله بمال و جاه از آزاده به است
سگ نیز بصید از آدمیزاده به است.سعدی.نه هر آدمیزاده از دد به است
که دد زآدمیزاده بد به است.سعدی.اگر مار زاید زن باردار
به از آدمیزاده دیوسار.سعدی.ببخش ای پسر کآدمیزاده صید
باحسان توان کرد و وحشی بقید.سعدی.آدمیزاده طرفه معجونی است
کز فرشته سرشته وز حیوان.؟

( آدمیزاده ) = آدمیزاد: نه هر آدمی زاده از دد به است / که دد ز آدمی زادۀ بد به است (سعدی۱: ۶۲ ).

💡 تا بر این و به آن به انبازی آدمیزاده می‌کند بازی

💡 آدمیزاده من از خط سبز تا نظر می فکنی فرشته شده است

💡 بکذب بی پدر و صدق آدمیزاده بجهل بی اثر و عقل جبرئیل آثار

💡 ز آدمیزاده نیز بسیارند که ازین شیوه بهره ای دارند

💡 گر سفله به مال و جاه از آزاده بهست سگ نیز به صید از آدمیزاده بهست