اختلال نافرمانی مقابله ای

{oppositional defiant disorder} [روان شناسی] اختلالی رفتاری در دوران کودکی که کودک مبتلا به آن رفتارهای متمرّدانه یا ناسازگار یا خصمانه در برابر منابع اقتدار نشان می دهد

💡 اختلال اختلال نافرمانی مقابله جویانه شیوع ۱٪ تا ۱۱٪ دارد. متوسط شیوع تقریباً ۳٫۳٪ است. جنسیت و سن نقش مهمی در میزان اختلال دارند. در حقیقت، ODD به تدریج در سالهای پیش دبستانی توسعه می‌یابد و آشکار می‌شود و اغلب قبل از سن هشت سالگی بروز می‌یابد. با این حال، بعید است که در اوایل بزرگسالی پدیدار شود. در پسرها شایع تر است. از طرف دیگر، شیوع در دختران بعد از بلوغ بیشتر می‌شود. عوامل دیگر می‌توانند در شیوع این اختلال تأثیر بگذارند. عامل دیگر مبتنی بر معیارهایی است که برای تشخیص فرد استفاده می‌شود. هنگامی که این اختلال برای اولین بار در DSM-III گنجانده شد، شیوع ۲۵٪ بیشتر از زمانی بود که DSM-IV معیارهای تشخیص را اصلاح کرد.

💡 چهارمین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری (DSM-IV-TR) (که DSM-5 اکنون جایگزین آن شده است) بیان کرده که کودک می‌بایست چهار مورد از هشت نشانه و علامت این اختلال را نشان دهد تا به آستانه تشخیصی برای اختلال نافرمانی مقابله جویانه را برسد.