احکام فقهی تکبیر
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تکبیر، به بزرگی یاد کردن خداوند با گفتن اللّه أکبر را گویند
تکبیر واژه ای عربی از ریشه «ک ـ ب ـ ر» به معنای بزرگ شمردن، بزرگ داشتن و بزرگ گردانیدن است.
معنای اصطلاحی
و در کاربرد متون دینی، تکبیر به معنای بزرگ داشتن و به بزرگی یاد کردنِ خداوند است و بیش تر با گفتن «الله اکبر» صورت می گیرد.
مفهوم الله اکبر
درباره «الله أکبر» گفته اند که هرچند واژه «اکبر» در اصل صفت تفضیلی و به معنای برتر بودن است؛ ولی در اینجا معنای مفاضلت و برتری ندارد و مفهوم آن این است که خداوند بزرگ است به تعبیر دیگر، خداوند بزرگ است و دیگران همه کوچک اند، زیرا بزرگی آنان عَرَضی و در حکم زوال است.
اقوال دیگر درباره معنای الله اکبر
...
جمله سازی با احکام فقهی تکبیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مرجع تقلید در مذهب فقهی امامیه به مجتهد (فقیه) جامع‌الشرایطی گفته می‌شود که توضیح‌المسائل یا کتاب استفتائات داشته باشد و دارای پیروانی باشد که در فروع دین و احکام فقهی اسلامی از وی پیروی کنند. بنا به عقیده مشهور در میان فقهای شیعه مفتی و مرجع تقلید باید زنده باشد. (مرتضی انصاری ادعای اجماع کرده است).
💡 از دیدگاه فقهی، فقهای شیعه در زمان غیبت امام زمان، نایبان عام و جانشینان وی در امور شرعی و استنباط و تبیین احکام فقهی اسلامی محسوب می‌شوند.
💡 در بررسی‌های دقیق فقهی، احکام فقهی تکبیر در نماز اهمیت زیادی دارند، زیرا صحت انجام این عمل بر درستی کل نماز تأثیر مستقیم می‌گذارد.
💡 برای یادگیری صحیح نماز، دانش‌آموزان باید با احکام فقهی تکبیر و نحوه بیان آن در شروع و میان نماز به صورت دقیق آشنا شوند.
💡 فقه‌های بزرگ در کتاب‌های خود، به تفصیل درباره احکام فقهی تکبیر و شرایط لازم برای صحیح بودن آن در نمازهای واجب و مستحب بحث کرده‌اند.
