احسان به یتیم

[ویکی فقه] احسان به یتیم (قرآن). نیکی به یتیمان امری نیکو و پسندیده است.
احسان به یتیمان، سفارش خدا:۱. واذ اخذنا میثـق بنی اسرءیل... وبالولدین احسانا وذی القربی والیتـمی... ۲. واعبدوا الله... وبالولدین احسـنا وبذی القربی والیتـمی...

💡 ((اى اسحاق ! به دوستان من هر قدر مى توانى احترام كن كه هيچ مؤ منى احسان به مؤ منىنمى كند مگر آنكه صورت ابليس را خراشيده ودل او را مجروح مى سازد))(91).

💡 يعنى آنچه بدى از ايشان مى بينى با نيكى تلافى كن و تازه از بين خوبى ها خوبترآنها را انتخاب كن، مثل اينكه اگر بدى آنان به صورت آزار و اذيت است، تو، به ايشاناحسان كن و منتها درجه طاقت خود را در احسان به ايشانمبذول بدار، و اگر اين مقدار نتوانستى هر چه را كه توانستى، و اگر آنهم مقدور نبودحداقل از ايشان اعراض كن.

💡 5 موضوع دوستى و اكرام و احسان به سادات و ذرّيهرسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و وجوب و فضيلت و ثوابهاى فراوان و آثار متعدد آناست كه مطلبى ضروريست و براى تذكر، دقت در آيه مودت كافى است:((بگو اىپيغمبر از شما نمى طلبم مزد بر رسالت خود جز دوستى بستگانم ))(59).

💡 3- هر برق و پرتو اميدآفرينى كه براى من پديدار گشت مرا از جا نكند و هراسان وهيجان زده ام نساخت، و در من سبكسرى ايجاد نكرد. و نيز با هر كسى كه با او برخودم وىرا به عنوان منعم و خداوندگار احسان به خود پذيرا نشده ام.

💡 حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه در بهشت درجه هست كه بآن درحهنمى رسد مگر سه كس: امام عادل و كسى كه احسان به خويشان كند وصاحب عيالى كهبرخرج عيال و آزار ايشان صبر كند.