ابتل

ابتل. [ ] ( هندی، اِ ) بهندی فرنجمشک است. ( تحفه ).

( آب تل ) تل یا پشته ای از سنگ و شن که در ته دریا یا رودخانه واقع شده و برای کشتی ها خطرناک است.

بهندی فرنجمشک است تحفه

💡 موریس در ۲۴۰۰ کیلومتری ساحل جنوب شرق آفریقا، در حدود ۸۰۰ کیلومتری شرق ماداگاسکار در اقیانوس هند و درست بالای خط رأس‌الجدی قرار دارد. قلمروهای اطراف آن عبارتند از: جزیره رودریگز، در حدود ۵۵۰ کیلومتر به سمت شرق، آبتل کارگادوس کاراژوس، ۴۰۰ کیلومتر به سمت شمال شرق، و جزایر آگالگا، در ۹۳۰ کیلومتری به سمت شمال جزیره اصلی. موریس همچنین مدعی حاکمیت بر مجمع‌الجزایر چاگوس (از جمله دیگو گارسیا) است که در ۲۰۰۰ کیلومتری شمال شرق آن قرار دارد، اگرچه این ادعا از سوی بریتانیا مورد مناقشه است.

💡 تغییر در برنامهٔ گروه اکتشافی، این الزام را ایجاد نموده بود تا کشتی فرام، در اوت ۱۹۱۰، نروژ را ترک کرده و به سمت مادیرا[و ۵۴] در اقیانوس اطلس — که آخرین نقطهٔ تماس با جوامع بشری بود — حرکت کند. پس از آن، کشتی با طی مسافتی مستقیم، به سمت دریای راس و در نهایت، به سمت خلیج نهنگ‌ها در قطب جنوب پیش می‌رفت. در یخ‌تاق راس، یک خلیجک[و ۵۵] وجود داشت که از دیدگاه آمونسن، نقطهٔ مناسبی برای ایجاد قرارگاه اصلی[و ۵۶] گروه بود. خلیج نهنگ‌ها، جنوبی‌ترین نقطه در دریای راس بود که کشتی‌ها می‌توانستند تا آنجا پیش بروند و حدود ۶۰ مایل دریایی (۱۱۰ کیلومتر)، نزدیک‌تر از قرارگاه مورد نظر اسکات در دریاراه مک‌موردو، نسبت به نقطهٔ قطبی جنوب بود. شکلتون در سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹، خلیج نهنگ‌ها را ناپایدار می‌دانست اما آمونسن از مطالعات خود در مورد سوابق شکلتون، به این نتیجه رسید که یخ‌تاق، در اینجا بر روی آبتل‌ها[و ۵۷] و جزایر سنگی[و ۵۸] مستقر است و می‌تواند از یک قرارگاه امن و مطمئن پشتیبانی کند. کشتی فرام، تا پیش از آنکه گروه اکتشافی — در اوایل سال بعد — اقدام به برچیدن قرارگاه ساحلی نماید، مشغول به کار اقیانوس‌شناسی در اقیانوس اطلس گردید.