لغت نامه دهخدا
فراش خلوت. [ ف َرْ را ش ِ خ َل ْ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فراش مخصوص خلوت خانه شاه و غیره. ( یادداشت به خط مؤلف ). آنکه اتاق را فرش میکند و خدمت اطاق امرا و قصر پادشاهی سپرده به اوست. ( ناظم الاطباء ).
فراش خلوت. [ ف َرْ را ش ِ خ َل ْ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فراش مخصوص خلوت خانه شاه و غیره. ( یادداشت به خط مؤلف ). آنکه اتاق را فرش میکند و خدمت اطاق امرا و قصر پادشاهی سپرده به اوست. ( ناظم الاطباء ).
فراش مخصوص خلوت خانه شاه و غیره آن که اتاق خود را فرش می کند و خدمت اطاق امرا و قصر پادشاهی سپرده باوست.
💡 این پل ز آثار دوران سلجوقیان است و در دوره های صفویه، قاجاریه و پس از آن بارها و مرمت شده است از جمله در زمان ناصرالدین شاه قاجار به دست حاج میرزا بیک نوری فراش خلوت شاه با هزینه بیست و چهار هزار تومان بازسازی شده است.
💡 او فرزند دوستی چوپان بود، ابتدا جزو غلام بچگان ناصرالدین شاه بود. سپس فراش خلوت و در سال ۱۳۰۰ق پیشخدمت شاه شد.