صفیه دختر حیی بن اخطب

[ویکی شیعه] صَفیَّه دختر حُیَیّ بن اخطب بن سعیة بن ثعلبة بن عبید(درگذشته ۵۰ق). صفیه پیش از اسلام آوردن، دو بار ازدواج کرده بود، او در جنگ خیبر پس از کشته شدن همسرش، به اسارت مسلمانان درآمد، پیامبر او را به همسری برگزید. منابع تاریخی او را ستوده و گزارش‎هایی از رنجش وی از برخی همسران پیامبر نقل کرده اند.
صفیه در زمان محاصره خلیفه سوم به کمک او شتافت. بنابر برخی گزارش ها، او آخرین همسر پیامبر بود که در مدینه درگذشت و در بقیع به خاک سپرده شد.
از تیره یهودیان بنی نضیر بود که از حیث نسب از اسباط لاوی بن یعقوب و از نسل نضیر بن نحام بن ینحوم، و از فرزندان هارون بن عمران برادر حضرت موسی به شمار می آمدند.

💡 در سال چهارم هجرت و در پی جنگی که بین یهودیان بنی‌نضیر و مسلمانان به رهبری محمد پیش آمد یهودیان بنی‌نضیر شکست خورده و ملزم به ترک مدینه شدند. پس از تبعید از مدینه عده‌ای از سران بنی‌نضیر از جمله حیی بن اخطب و کنانه بن ربیع و دیگران به خیبر پناه بردند و در قلعه‌های آنجا ساکن شدند. پس از صلح حدیبیه، در اوایل سال هفتم هجرت محمد با یهودیان خیبر دوباره وارد جنگ شد و این منطقه را که به صورت مرکزی برای آشوب‌های نظامی و تحریکات و جنگ‌افروزی‌ها علیه مسلمانان درآمده بود فتح کرد. در این جنگ کنان ابن ربیع شوهر صفیه به دستور محمد به دست زبیر بن عوام تعزیر و به دست محمد بن مسلمه کشته شد و غنائم بسیاری نصیب مسلمانان گشت. در جریان فتح قلعه قموص که یکی از قلاع هفتگانه خیبر و دژ فرزندان ابی‌الحقیق بود، زنان به اسارت گرفته شدند که از جملهٔ آنان صفیه دختر حیی بن اخطب و یکی از دختر عموهایش بودند.