ابوالعاص بن ربیع

[ویکی شیعه] اَبوالْعاص بن رَبیع بن عَبْدُالعُزّی بن عَبد شَمْس، داماد پیامبر(ص)، خواهرزاده خدیجه کبری و همسر زینب. در جنگ بدر به اسارت مسلمانان درآمد ولی آزاد شد و چند سال بعد، حدود سال ۶ قمری، اسلام آورد و از مکه به مدینه مهاجرت کرد.
کنیه او ابوالعاص است اما درباره نام او در منابع اختلاف است. عده ای او را قاسم یا مقسّم و بعضی هشیم یا مهشم (یا مُهَشِّم) گفته اند، اما بیشتر او را لَقیط نامیده اند. به گفته طبری، ابو العاص به مال، امانت و تجارت از مردان انگشت شمار مکه بود و مادرش هاله دختر خویلد بود و خدیجه خاله وی بود. خدیجه از پیامبر(ص) خواست که دختر به او بدهد و پیامبر(ص) هیچگاه با خدیجه مخالفت نمی کرد و این پیش از نزول وحی بود و دختر بدو داد. خدیجه او را چون فرزند خویش می شمرد.
ابوالعاص پیش از بعثت پیامبر(ص)، با زینب دختر بزرگ آن حضرت ازدواج کرد. پس از بعثت، با آنکه خدیجه و دخترانش ایمان آوردند، ابوالعاص همچنان در شرک باقی ماند. وی که بازرگانی ثروتمند و امین و از جمله مشاهیر مکه بود، در جنگ بدر در صف مشرکان حضور داشت و به اسارت مسلمانان درآمد.