سیفی نیشابوری

سیفی نیشابوری. [ س َ فی ِ ن َ ] ( اِخ ) عوفی در لباب الالباب او را یاد کرده و نویسد: تألیفی ساخته است بصد عشق نامه که عاشق به معشوق نویسد در معانی و احوال که میان عاشق و معشوق افتد در غایت لطف آمده است و مقبول فضلا و پسندیده اماثل است. از اوست:
ای کرده بی گناهی از دوستان کناره
از تست جور بر من وز دوستان نظاره.
ایضاً:
خبرت هست که تا دور فتادی ز برم
دل ز من دور فتاده ست و بجان در خطرم.
ایضاً:
طاقت هجر تو نمیدارم
روز و شب خون ز دیده می بارم.( از لباب الالباب ج 2 صص 159 - 160 ).رجوع به آتشکده آذر، مجمع الفصحاء و هفت اقلیم احمد رازی شود.

عوفی در لباب الالباب او را یاد کرده و نویسد: تالیفی ساخته است بصد عشق نامه که عاشق بمعشوق نویسد در معانی و احوال که میان عاشق و معشوق افتد در غایت لطف آمده است و مقبول فضلا و پسندیده اماثل است.

💡 حکیم علی فرزند احمد سیفی نیشابوری، از شاعران و نثرنویسان ایرانی نیمۀ دوم قرن ششم هجری قمری بوده‌است.