سید احمد ادیب پیشاوری

[ویکی شیعه] سید احمد ادیب پیشاوری (۱۲۶۰-۱۳۴۹ق/۱۸۴۴-۱۹۳۰م)، فرزند شهاب الدین، از سخن سرایان و ادیبان قرن چهاردهم قمری و از شاگردان ملاهادی سبزواری. از حوادث سیاسی زندگی او انقلاب مشروطه و جنگ جهانی اول بود. او انقلاب مشروطه را فتنه ای از جانب انگلیس می پنداشت و مرثیه ای به عربی در سوگ بردار شدن شیخ فضل الله نوری سروده است.
ادیب اگرچه در دورۀ مشروطه می زیست، سروده هایش از نظر زبان، ساختار، وزن و درون مایۀ شعری با سبک رایج متفاوت است. زبان شعری ادیب به خلاف زبان شعر مشروطه که از سادگی و روانی برخوردار بود، پیچیده و دشوار است.
او به گفتۀ برخی در دهکده ای کوهپایه ای میان افغانستان و پیشاور، و به گفتۀ برخی دیگر در شهر پیشاور ولادت یافت. تذکره نویسان برای تاریخ ولادت وی افزون بر ۱۲۶۰ق، سال های ۱۲۵۵ق، ۱۲۵۷ق و ۱۲۷۵ق را نیز ذکر کرده اند.

💡 دیگر علمائی که بدون حضور در مجالس درس ایشان (چون اصلاً مجالس درس نداشتند) از مفاوضات کثیر البرکات ایشان مدت‌های مدید مستفیض شده‌ام یکی مرحوم حاج شیخ هادی نجم‌آبادی و دیگر مرحوم سید احمد ادیب پیشاوری و دیگر مرحوم شمس العلماء شیخ محمد مهدی قزوینی عبدالرب آبادی یکی از مؤلفین اربعه «نامه دانشوران» است رحمه الله علیهم اجمعین»