رهساز

لغت نامه دهخدا

رهساز. [ رَ ] ( نف مرکب ) راهساز. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به راهساز شود.

جمله سازی با رهساز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در حقیقت این آثار که به شکل چند مجموعه جوقن سنگی دیده می‌شود به رسم گبرنشین‌های دوران پیش از اسلام نشان از رهسازی یا خاکسپاری اجساد مردگان بوده است.