لغت نامه دهخدا
ربطداشتن. [ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) اتصال داشتن. پیوسته بودن. ارتباط داشتن. ( ناظم الاطباء ). مربوط بودن.مرتبط بودن. رابطه داشتن. پیوستگی داشتن. || بامعنی بودن. ( ناظم الاطباء ). || دخیل بودن. دخالت داشتن. || علت و عمل داشتن. || رفاقت و آشنایی داشتن. ( ناظم الاطباء ).