حکمت در تورات

[ویکی فقه] حکمت در تورات (قرآن). آیاتی از قرآن کریم، تورات را کتاب آسمانی و دربردارنده حکمتهای الهی معرفی می کند.
"ویعلمه الکتـب والحکمة والتورة..... و به او، کتاب و دانش و تورات و انجیل، می آموزد "خداوند به او کتاب و دانش و تورات و انجیل می آموزد" (و یعلمه الکتاب و الحکمة و التوراة و الانجیل). نخست به تعلیم کتاب و حکمت و دانش به طور کلی اشاره می کند و بعد دو مصداق روشن این کتاب و حکمت یعنی تورات و انجیل را بیان می نماید. بدیهی است افرادی که به عنوان رهبر جامعه بشریت از سوی خداوند تعیین می شوند، باید در درجه اول از علم و دانش کافی برخوردار باشند و آیین و قوانین زنده و سازنده ای با خود بیاورند و در درجه بعد دلایل و اسناد روشنی برای ارتباط خود با خدا ارائه دهند و با این دو وسیله ماموریت هدایت مردم را تکمیل و تثبیت کنند، در آیات فوق به این دو معنی اشاره شده است، که در این آیه سخن از علم و دانش و کتاب آسمانی حضرت مسیح علیه السلام بود.
نکته عطف تورات به حکمت
اگر در آیه مورد بحث تورات و انجیل را بر کتاب و حکمت عطف کرده، نباید اشکال کرد که مگر تورات و انجیل کتاب نیستند و مگر مشتمل بر حکمت و دستورات نافع برای اعتقاد و عمل نمی باشند؟ برای اینکه این عطف از باب" ذکر فرد" بعد از" ذکر جنس" است، به خاطر رساندن اهمیتی که در فرد هست. ".. واذ علمتک الکتـب والحکمة والتورة والانجیل.. به خاطر بیاور و هنگامی که کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به تو آموختم "ذکر تورات و انجیل بعد از ذکر کتاب با اینکه از کتب آسمانی است، در حقیقت از قبیل تفصیل بعد از اجمال است.

💡 بنابر اعتقاد یهودیان خدا از طریق حکمت خود جهان را خلق کرد، از این‌رو حکمت، ریشه در ذات خدا دارد. این حکمت در تورات به عالی‌ترین شکل ممکن جلوه‌گر می‌شد. در واقع کتب حکمتی عهدعتیق الهیات خلقت را ترسیم می‌کنند. اما در عهد جدید حکمت الهی در مسیح تجلی می‌یافت و عهد جدید فراتر از آن خود مسیح را به‌عنوان حکمت خدا معرفی می‌کند (لوقا ۲:۴ و مرقس ۶:۲ و اول قرنتیان ۱:۳۰). بدین‌سان آنچه در عهدعتیق ریشه در ذات خدا داشت حال در مسیح تجسم پیدا می‌کند.