حسن کبه
لغت نامه دهخدا
حسن کبه. [ ح َ س َ ن ِ ک ُب ْ ب َ ] ( اِخ ) ( شیخ محمد... ) ابن محمد صالح کبه بغدادی ( 1269-1336 هَ. ق. ). از شعرا و علمای شیعه در سده چهاردهم هجری و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامراء و درگذشته و مدفون درنجف است. او راست: حاشیه وسائل و حاشیه های دیگر و حجّیة الظن و الخلل فی الصلاة که در 1307 هَ. ق. نگاشته است. ( ذریعه ج 7 ص 249 و ج 9 ص 245 ) ( ریحانة الادب ).
فرهنگ فارسی
ابن محمد صالح کبه بغدادی از شعرا و علمای شیعه در سده چهاردهم و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامرائ درگذشته و مدفون در نجف است
جمله سازی با حسن کبه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فرزندش سید محمدتقی از فضلای سرشناس به شمار میرفت و از شاگردان میرزا محمدتقی شیرازی و علا مه حاج حسن کبه بود. فرزند دیگر کازرونی سید محمد مهدی نه ماه پس از پدر در سامرا درگذشت و همانجا مدفون شد (آقابزرگ طهرانی ۱۴۰۴ جزء۱ قسم ۲ ص ۸۴۰ـ۸۴۱ همو ۱۳۶۲ش ص ۱۴۷ـ۱۴۸).