«ترنیان» یک واژه فارسی است که به نوعی سبد بزرگ گفته میشود که آن را از شاخهها و ترکههای درخت، بهویژه شاخههای بید میبافند. این واژه بیشتر در متون و گویشهای قدیمی برای اشاره به ابزارهای سنتی کاربرد داشته است. ترنیان معمولاً به شکل سبدی پهن یا طبقمانند ساخته میشد و برای نگهداری یا جابهجایی اشیای مختلف به کار میرفت. ساخت آن نیازمند مهارت در بافتن ترکههای نرم و انعطافپذیر بید بوده است. در برخی منابع، ترنیان به عنوان سبدی بزرگ و جادار معرفی شده که از ترکههای درختان تهیه میشود و نسبت به سبدهای معمولی اندازهای بزرگتر دارد. این سبد در زندگی روستایی و سنتی کاربرد فراوانی داشته و برای حمل محصولات کشاورزی، میوه، هیزم یا وسایل دیگر استفاده میشده است.
ترنیان
لغت نامه دهخدا
ترنیان. [ ت َ ]( اِ ) مصحف تریان. ( حاشیه برهان چ معین ). طبقی باشدکه از شاخهای بید ببافند و آنرا جهیز خوانند. ( فرهنگ جهانگیری ). سبدی و طبقی باشد پهن که از چوب شاخهای بید بافند. ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). و به تقدیم تحتانی بر نون هم بنظر آمده است که بر وزن نریمان باشد. ( برهان ) ( از انجمن آراء ) ( از آنندراج ). و رجوع به تریان و ترینان شود.
فرهنگ عمید
سبد بزرگی که از ترکه های درخت می بافند.
فرهنگ فارسی
ترینان، سبدکاسه بزرگ سبدبزرگی ازترکه های درخت
مصحف تریان ٠ طبقی باشد که از شاخهای بید ببافند و آنرا جهیز خوانند ٠
فرهنگ اسم ها
اسم: ترنیان (دختر) (فارسی) (تلفظ: tarniyan) (فارسی: تَرنیان) (انگلیسی: tarniyan)
معنی: سبدی که از شاخه های بید می بافند
