«بدرالدین چاچی» از شاعران برجسته قرن هشتم هجری است که در هند زندگی میکرد و از مداحان سلطان محمد تغلق و دیگر سلاطین آن دوره به شمار میرفت. وی در دربار سلطنتی به شعرسرایی اشتغال داشت و اشعارش اغلب شامل ستایش و مدح سلاطین بود. دیوان بدرالدین چاچی بنا به قول برخی منابع مانند هدایت، حاوی حدود دوهزار بیت است که نشاندهنده فعالیت ادبی گسترده اوست. شعرهای او علاوه بر ارزش ادبی، بازتابی از زندگی دربار و مناسبات سیاسی و اجتماعی آن زمان نیز محسوب میشوند. بدرالدین چاچی در منابع مختلف ادبی و تاریخی مانند «مجمع الفصحاء» و «فرهنگ سخنوران» به عنوان شاعر شناخته شده ثبت شده است. اشعار او به دلیل محتوای مدحی و نقش در دربار، نمونه مهمی از شعر دربارهای هند قرن هشتم هجری است. مطالعه دیوان او به فهم زندگی فرهنگی و هنری دوران سلطنت محمد تغلق کمک میکند.
بدرالدین چاچی
لغت نامه دهخدا
بدرالدین چاچی. [ ب َ رُدْ دی ن ِ ] ( اِخ ) از شاعران قرن هشتم هجری و از مداحان سلطان محمد تغلق و دیگر سلاطین هند بود. بنا بقول هدایت دیوان وی حاوی دوهزار بیت است. رجوع به مجمعالفصحاء ج 1 ص 169 و فرهنگ سخنوران شود.
فرهنگ فارسی
از شاعران قرن هشتم و از مداحان سلطان محمد تغلق و دیگر سطین هند بود.
جمله سازی با بدرالدین چاچی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شعر زیر از بدرالدین چاچی به مضمون اعتدال بهاری اشاره دارد
💡 ۱۲۲. دیوان بدر چاچی، سروده بدرالدین چاچی، تصحیح علیمحمد گیتیفروز، ۱۳۸۷
