لغت نامه دهخدا
بارخیز. ( نف مرکب ) شاخه هائی ازگیاهان که ممکن است بر روی آنها میوه ای پیدا شود.
بارخیز. ( نف مرکب ) شاخه هائی ازگیاهان که ممکن است بر روی آنها میوه ای پیدا شود.
۱. حاصلخیز.
۲. بارور.
( اسم ) شاخه هایی از گیاهان که ممکن است میوه بر روی آنها پیدا شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این نکته را باید در نظر داشت که آب و هوای اینگونه نواحی ایران نخست مناسب کشاورزی بودهاست و به تدریج در اثر تغییرات آبوهوایی و کم شدن درختان جنگلی و فرسایش خاک بارخیز، خشک گردیده، این خشک شدن تدریجی ساکنان محلی را وادار کرد که روشهای هوشمندانهای برای نگاهداری آب مورد لزوم کشاورزی خود ابداع کنند. از نوشتههای مشروح و مفصل تاریخنویسان و جغرافینویسان سدهٔ نهم تا یازدهم میلادی معلوم میشود که تا قبل از تاختوتاز مغولان و ترکان ایران کشاورزی آبی بسیار خوبی داشتهاست.