بار انداختن

بار انداختن. [ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) افکندن بار. انداختن بار، چنانکه کرایه کشان در محلی. رجوع به بار افکندن شود.

💡 بَنک: بُنه +ک = محل بُنه و بار انداختن. بنه به معنای باروبنه یا بنه به معنای بنه و تنگه درختان.

💡 مجلس بيست و سوم؛ امام حسين عليه السلام در يكى ازمنزل ها، هنگام بار انداختن و حركت، با توجه به ماجراهايى كه براى سر مباركشان پيشمى آيد و آن را به يزيد اهداء مى كنند، براى خودشان مرثيه سرايى كردند. آن حضرتيحيى عليه السلام را متذكر شد و فرمود: اين از پستى دنيا است كه سر يحيى به زنزناكارى هديه داده شد، بعد از آن، امام گريه كردند.