باد گذار

بادگذار. [ گ ُ ] ( اِ مرکب ) روزن باد که گذرگاه باد باشد. ( آنندراج ). روزنی که روی بر باد بود و بادگیر. ( ناظم الاطباء: بادگزار ( کذا ) ). آنجا که همیشه باد درگذرد. منخرق الریح. بادگذر. ( منتهی الارب ). || افسانه گو و داستان گو را گویند. ( آنندراج ). قصه خوان. ( ناظم الاطباء: بادگزار ).

روزن باد که گذرگاه باد باشد

💡 ما بی‌خبریم از دل، ای باد گذاری کن بر خاک درش باشد کانجا خبری باشد

💡 به ارمغانی من بوی دوست می آرد چو می کند سحری کاروان باد گذار

💡 چه آن سوگند و چه باد گذاری چه آن زنهار و چه ابر بهاری