اهتاء

لغت نامه دهخدا

اهتاء. [ اَ ت َ ] ( ع ص ) کوژپشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

جمله سازی با اهتاء

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 چهارمين منقبتى كه وجود مقدس حضرت زهرا سلام الله عليها با پدر و همسر و فرزندانشمشترك است، در اهتاء و اقتداء و تمسك است يعنى هدايت يافتن و پيروى كردن مردم از آنان ودر موقع نياز، متوسل شدن به آنها. ((انس )) روايت مى كند: