لغت نامه دهخدا
امر مشترک. [ اَ رِ م ُ ت َ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در اصطلاح منطق حد اوسط را در تمثیل امر مشترک نیز خوانند. ( از اساس الاقتباس ص 333 ).
امر مشترک. [ اَ رِ م ُ ت َ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در اصطلاح منطق حد اوسط را در تمثیل امر مشترک نیز خوانند. ( از اساس الاقتباس ص 333 ).
در اصطلاح منطق حد اوسط را در تمثیل امر مشترک نیز خوانند.