کتاب امامت و مهدویت اثر آیتالله لطفالله صافی گلپایگانی، جلد سوم از مجموعهای چهاردهجلدی با همین عنوان است که در سال ۱۴۱۲ قمری بهزبان فارسی به چاپ رسیده است. هدف اصلی این اثر، ارائهی پاسخهای مستدل و مبتنی بر متون دینی به شبهات مطرحشده در موضوع امامت و ظهور حضرت مهدی(عج) است. این جلد مشتمل بر مقدمهای از مؤلف، مقدمهی ناشر و چهار بخش اصلی است که بهصورت نظاممند به تبیین مبانی اعتقادی امامت و مهدویت میپردازد.
نویسنده در این اثر با بهرهگیری از منابع معتبر شیعه و اهلتسنن، شامل آیات قرآن کریم، روایات معصومین و نیز کتاب شریف نهجالبلاغه، ابتدا مفاهیم اساسی ولایت تکوینی و تشریعی را تحلیل نموده و سپس به ضرورت شناخت امام و جایگاه امامت در نظام هستی اشاره میکند. وی با استناد به دلایل نقلی و عقلی، وابستگی نظام جهان به وجود امام زمان را تبیین کرده و به موضوعات کلیدیای چون اعتقاد به ظهور منجی، مفاهیم ظلم، عدل و قسط، و همچنین معرفی آثار علمای اهل سنت دربارهی امام مهدی میپردازد.
از دیگر مباحث مهم مطرحشده در این کتاب، بررسی طول عمر حضرت مهدی با استناد به نمونههای تاریخی و طبیعی، روایت دقیق ولادت آن حضرت و نیز پاسخگویی به ده پرسش اساسی در این حوزه است. این اثر بهعنوان منبعی پژوهشی و دفاعی، با بیانی استوار و منطقی، درصدد تثبیت باورهای اصیل شیعی و رفع ابهامات فراروی اندیشهی مهدویت است.