ام السلمه

ام السلمه. [ اُم ْ مُس ْ س َ ل َ م َ ] ( اِخ ) رجوع به ام سلمه شود.

💡 ابوبكر با عمر عثمان با عبدالرحمن سلمان با ابوذر طلحه با زبير مصعب با ابوايّوب انصارى حمزه با زيدبن حارثه ابودرداء با بلال جعفر طيّار با معاذبن جبل مقداد با عمّار عايشه با حفصه ام السلمه با صفيّه و شخص ‍ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با حضرت على عليه السلام برادر شدند.(149)

💡 در كتاب تحفة الذاكرين كرمانشاهى و كنزالغرائب مسطور است كه ام السلمه روايت كرده،كه روزى خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله از صحرايى مى گذشت ناگاه از كنار دشتآوازى بلند شد، و آن حضرت به اطراف ملاحظه كرد! و كسى را نديد.

💡 ام السلمه كاملا مراقب حال شوهر مهربانش سفاح بود، مواظب بود كه هميشهسرحال و مسرور باشد، و مقيد بود كه در كارها تا آنجا كه ميسر است به دلخواه او رفتاركند، و به وى كمك نمايد.

💡 ناگهان صداى ام السلمه از پشت پرده بلند شد و به من گفت: پسر عمو! به خدا راستگفتى. عجب ! تو اين صحبت ها را كرده اى، ولى اميرالمؤ منين آنرا تغيير داده و از زبانتو چيزهاى ديگرى به من مى گفت.

💡 پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به ام السلمه فرمود: توبه ابولبابه پذيرفتهشد. عرض كرد اجازه مى دهى او را بشارت دهم فرمودند: مانعى ندارد. ام سلمه سر ازحجره بيرون آورد و به ابولبابه بشارت قبولى توبه اش را داد.

💡 ام السلمه چيزى نگفت و با خشم از نزد سفاح خارج شد. سپس عده اى از پيشخدمت هاى خود راخواست و به آنها دستور داد بروند خالد بن صفوان را پيدا كنند و آنقدر به وى كتكبزنند كه جاى سالمى در بدنش ‍ نماند.