العاضد

العاضد. [ اَ ض ِ ] ( اِخ ) عبداﷲ مکنی به ابومحمد. از خلفای فاطمی. رجوع به عاضد لدین اﷲ شود.

💡 (صلاح الدين ايوبى ) وزير العاضد، آخرين خليفه فاطمى، پس از مرگ مخدوم خود،روز عاشوراى 567 ه.ق دولت مستقل ايوبى را تاسيس كرد و سياستهاى ضد صليبىپيشينيان، خصوصا نور الدين زنگى را دنبال كرد، صلاح الدين ايوبى بعد از جنگهاىمتعدد با پادشاه بيت المقدس، آن شهر را به محاصره در آورد. ابتدا خطاب بهاشغالگران نوشت: (من به قدس ‍ احترام مى گذارم و تمايلى به خونريزى ندارم، لذاشما را به ترك آن نصيحت مى كنم و تعهد مى كنم كه اموالتان در امان باشد... صليبياننپذيرفتند و كارزار شروع شد و سپاهيان اسلام پيروزمندانه به پيش رفتند. پادشاهبيت المقدس (گى ) كه توان مقابله با مسلمان را نداشت، تسليم شد و شهر بيتالمقدس پس از 91 سال اسارت در 17 رجب 583 ه.ق آزاد شد. صلاح الدين بعد از ورودبه بيت المقدس هيچيك از بناهاى مسيحيان را ويران نكرد و نسوزاند و سه روز پس از ورودبشهر كليساى شهر را به كشيشان سپرد، و (گى ) را آزاد كرد تا به اروپابازگردد.

💡 آخرين خليفه فاطمى العاضدلدين الله كه در قاهره حكومت داشت با اروپا مىجنگيد، او از نورالدين محمودبن زنگى حاكم شام كمك خواست نورالدين لشكر بزرگى رابه فرمانهدى شيركوه به كمك العاضد شيركوه پس از پيروز شدنوزير العاضد شد، و پس از دو ماه از دنيا رفت و وزارت به پسر او صلاح الدينرسيد(69) صلاح الدين به جاى تشكر از خليفه فاطمىمشغول نقشه عليه او گرديد و سلطنت را از دست او ربود و همهاموال او را مصادره نمود؛ تا جايى كه اسب سوارى او را نيز گرفت. و پس از چندى او رازندانى نمود و اقوام خويش را از شام به مصر آورد و خانه هاى درباريان فاطمى و املاكآنها را به اقوام خويش داد.