اقتده

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
قدو (۲ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
اقتداء به معنی پیروی کردن است. قرائت مشهور «اِقْتَدِهْ» به سکون‏ها است و آن هاء سکت می‏باشد یعنی آن پیامبران کسانی‏اند که خدا هدایتشان کرده تو از هدایت آن‏ها پیروی کن نمی‏فرماید از آنها پیروی کن زیرا شریعت آن حضرت ناسخ شرایع گذشته است ولی پیروی از هدایتشان همان هدایت خدائی است در مجمع فرموده: در صبر بر ایذاء قومت از آنها پیروی کن. ولی بهتر است آن را اعم بگیریم.. ما پدرانمان را بر دینی یافته‏ایم و ما بر آثار آن‏ها پیرویم از این ماده فقط دو کلمه فوق در قرآن مجید آمده است.

💡 شريعت اسلام ناسخ شرايع قبل است و امر خداوند در (فبهديهم اقتده ) به معناىامربه تبعيت از شرايع گذشته نيست.

💡 رسول گرامى خود را به راهى كه انبياى گذشته پيمودند، هدايت مى كند، و آن راه عبارتاست از صبر در راه پروردگار، همچنانكه در جاى ديگر مى فرمايد: (اولئك الذين هدىالله فبهديهم اقتده ).

💡 براساس توحيد تام در همه مراحل ذات و صفات وافعال و آثار، تنها پيروى حيات بخش بشرت همان تبعيت از هدايت الهى است. از اين روخداوند به پيامبر خود فرمود: فبهدا هم اقتده (1060)؛ يعنى قدوه و مقتداىحقيقى تو انبياى گذشته نيستند، بلكه اسوه تو هدايت خداست كه آنان نيز به پيروى ازآن به مقصد رسيده اند؛ از اين رو در آيه محل بحث نيز تنهاعامل نجات جامعه، پيروى از هدايت الهى مطرح شده است.

💡 بعضى از مفسرين اين آيه را دليل گرفته اند بر اينكهرسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم ) و امتش ماءمورند به اينكه از شرايع قبلىپيروى كنند مگر آن شرايعى كه در اسلام نسخ شده. ولى آيه مباركه چنين دلالتى ندارد،بلى اگر فرموده بود: (فبهم اقتده پس انبيا را پيروى كن ) صحيح بود كه بگوييمامت اسلام نيز ماءمور به پيروى شرايع انبياى سابقند، و ليكن چنين نفرمود، بلكهفرمود: (هدايت ايشان را پيروى كن ).