اصت

اصت. [ اَ ] ( ع مص ) بی روییدگی شدن زمین، و این را وقتی گویند که در آن تره و گیاهی نباشد. ( منتهی الارب ). اصت زمین؛ نبودن تره و گیاه در آن. ( از قطر المحیط ). بی گیاه شدن زمین. بی تره و بی گیاه شدن زمین.
اصة. [ اِ ص َ ] ( ع مص ) ( از «ؤص » ) وَاءْص. بر زمین زدن کسی را. ( منتهی الارب ).

بی روییدگی شدن زمین و این وقتی گویند که در آن تره و گیاهی نباشد.اصت زمین. نبودن تره و گیاه در آن.بی گیاه شدن زمین.

💡 27- شمس؛ بت معروف عرب جاهلى است كه اسامى بسيارى را به خود اختصاص داده اصت:عبدالشمس.