اشهدهم

💡 و اذا اءخذ ربك من بنى اءدم من ظهورهم ذريتهم و اشهدهم على انفسهم الست بربكم قالوابلى شهدنا اءن تقولوا يوم القيمة انا كنا عن هذا غفلين (172)

💡 خداوند روى سخن را در اين آيه به پيامبر كرده، نخست چنين مى گويد: (به خاطر بياورموقعى را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم ذريه آنها را بر گرفت و آشكار ساخت وآنها را گواه بر خويشتن نمود و از آنها پرسيد: آيا من پروردگار شما نيستم ؟ آنها همگىگفتند آرى گواهى مى دهيم ). (و اذ اخذ ربك من بنى آدم من ظهورهم ذريتهم و اشهدهم علىانفسهم الست بربكم قالوا بلى شهدنا).

💡 زراره مى گويد: وقتى اين بيان را از آنجناب شنيدم پرسيدم معناى آيه (و اذ اخذ ربك منبنى آدم من ظهورهم ذريتهم و اشهدهم على انفسهم الست بربكم قالوا بلى...) چيست ؟فرمود: خداوند از پشت آدم ذريه اش را تا روز قيامت بيرون آورد، و ايشان مانند ذره هابيرون آمدند و خداوند خود را به ايشان شناسانيد و نشان داد، و اگر اين نبود احدىپروردگار خود را نمى شناخت.

💡 مؤ لف: اين روايت گفتار كسانى را كه دلالت آيه را بر اخذ ميثاق در عالم ذر انكار كرده وآيه (و اشهدهم على انفسهم الست بربكم ) را تفسير كرده اند به اينكه خداوند آياتدال بر ربوبيتش را به ايشان آموخت، رد مى كند، و روايت از حيث سند صحيحه است ونظير آن در صراحت و صحت روايت زراره و غير آن است كه ذيلانقل مى شود.

💡 و البته معلوم است كه جاى اين ظهور دنيا است، نه آخرت، و نيز معلوم مى شود كه اخذميثاق در دنيا نبوده، بلكه قبل از دنيا بوده، همچنان كه آيات (ذر) نيز بر آن دلالتدارد، و مى فهماند كه خداى تعالى قبل از آنكه انسانها را به نشاءه دنيا بياورد،پيمانهايى از ايشان بگرفت، از آن جمله مى فرمايد: (و اذ اخذ ربك من بنى آدم منظهورهم ذريتهم و اشهدهم على انفسهم الست بربكم قالوا بلى ) كه ترجمه اش گذشت.