لغت نامه دهخدا
اسپبدس. [ اَ پ ِ ب ِ دِ ] ( اِخ ) عم خسرو اول انوشیروان که به امر او بهلاکت رسید. ( ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستنسن ترجمه یاسمی ص 267 ).
اسپبدس. [ اَ پ ِ ب ِ دِ ] ( اِخ ) عم خسرو اول انوشیروان که به امر او بهلاکت رسید. ( ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستنسن ترجمه یاسمی ص 267 ).
💡 خسرو در اردستان،[پ ۱] به دنیا آمد. وی سومین پسر قباد و دارای دو برادر دیگر به نامهای کاووس و جم بود. مادر خسرو، خواهر باوی[پ ۲] بود. بنابر قول پروکوپیوس، مادر خسرو دختر اسپبدس بویه یعنی سپهبد بویه بود. طبق آنچه در خدای نامه آمده، مادر خسرو، دختر دهقانی از دودمانهای قدیم بود که قباد در دوران فرار خود با وی ازدواج کرده بود. قباد ویژگیهای پادشاهی را در خسرو میدید. وی برای اینکه پادشاهی خسرو را مستحکم کند، به امپراتور روم پیشنهاد صلح داد و از ژوستینین خواست تا خسرو را به فرزندی خود بپذیرد. این کار، ژوستینین را مجبور میکرد تا در صورت نیاز از فرزند خود حمایت و او را یاری کند. ژوستینین نیز پذیرفت؛ اما به شرط آنکه فرزند خواندگی را به صورت کتبی درنیاورند، بلکه به وسیلهٔ سلاح باشد که اجباری و تکلیفی ندارد. قباد نتوانست این شرایط را بپذیرد، و در نتیجه صلحی میان ایران و روم صورت نگرفت.