لغت نامه دهخدا
( استثآر ) استثآر. [ اِ ت ِث ْ ] ( ع مص ) قصاص خواستن. ( منتهی الارب ). || استغاثه کردن برای قصاص گرفتن مقتول خود را از قاتل. ( از منتهی الارب ).
( استثآر ) استثآر. [ اِ ت ِث ْ ] ( ع مص ) قصاص خواستن. ( منتهی الارب ). || استغاثه کردن برای قصاص گرفتن مقتول خود را از قاتل. ( از منتهی الارب ).
قصاص خواستن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چه اينكه مقام اشمخ توحيد صمدى قرآنى يعنى وحدت حقه حقيقه صمديه ذاتيه عارف راسزاست كه بالاترين مرتبه توحيد است و موحدكامل نيز عارف است همان گونه كه وحدت حقه حقيقه صمديه ذاتيه از اسماء متاثر حق مىباشد عارف را توحيد صمدى قرآنى و در تجلى سلطان بسم الله الرحمن الرحيم برقلب وى مقام استثار است كه غير عارف را به اين مقام راهى نيست زيرا اين مقام اعلى و ارفعاز آن است كه غير عارف بتواند آن را اقتناص نمايد.