اذانه

اذانه. [ اَ ن َ ] ( ع مص ) اَذانت. اذن. دستوری.

💡 ان الموذن فى سبيل الله مادام فى اذانه كشهيد يتقلب فى دمه و يشهد له بذلككل رطب او يابس بلغ صوته و اذا مات ما تعرضته هوام الارض فى قبره؛

💡 184- حدر فى قرائته و فى اذانه، اى اسرع. يعنى در خواندن و اذان گفتنشتسريع كرد. صحاح اللغه (حدر)