اصل اذن

اصل اذن. [ اَ ل ِ اُ ذُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رجوع به اصل الاذن شود.

💡 3 ورود به خانه مردم نياز به اذن و اجازه دارد؛ خواه اذن دهنده صاحب خانه و مالك باشد، يا مقام مجاز ديگر نظير حاكم اسلامى. (جمله ((يؤ ذن )) مجهول آمده تا اصل اذن را ثابت كند و نامى از اذن دهنده نيامده است )