لغت نامه دهخدا
ابن صدقه. [ اِ ن ُ ص َ دَق َ ] ( اِخ ) کنیت سه تن از وزرای خلفای عباسی: 1 - جلال الدین عمیدالدوله ابوعلی حسن بن علی. او به سال 513هَ.ق. از دست مسترشد عباسی وزارت یافت و در 514 مغضوب و معزول گشت و خلیفه امر غارت خانه او داد. و بار دیگر او بوزارت رسیده است و در جنگ با طغرل خدمات بسیار کرده و تدبیرها اندیشیده تا طغرل را از عراق برانده است. وفات 522. 2 - جلال الدین ابوالرضا محمد برادرزاده حسن سابق الذکر. او به سال 522 وزارت راشد یافت، آنگاه که خلیفه اراده بازداشت و حبس عده ای از درباریان خویش کرد ابوالرضا بموصل گریخت و پس از عزل راشد بار دیگر به مناصب عالیه نائل گشت. 3 - مؤتمن الدوله ابوالقاسم علی، وزیر مقتفی. مردی پرهیزکار لکن از اصول و قواعد سیاست و وزارت دور و بیخبر بود.
