ابن بابویه. [ اِ ن ُ ی َ / ب ِ وَی ْه ْ ] ( اِخ ) ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی. فقیه معروف شیعی. در مدینه قم فقه آموخت و هم بدانجا تجارت می ورزید. در سال 328 هَ.ق. صحبت حسین بن روح را به بغداد دریافت. او را تصنیفات چند و بقول ابن الندیم دویست کتاب در فقه و حدیث بوده است. از آن جمله است کتاب شرایع و کتاب الرساله. صاحب مجمعالبحرین در ماده قرمط گوید علی بن بابویه را در مکه قرامطه شهید کردند و در بعض نسخ نجاشی آمده است که او در بغداد وفات کرد لکن هر دو قول درست نمینماید چه روضه او بقم و از دیرباز مزار شیعیان بوده است و او را سه فرزند آمد از کنیزکی دیلمی. وفات او329 بوده است.
ابن بابویه. [ اِ ن ُ ی َ / ب ِ وَی ْه ْ ] ( اِخ ) ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی را از کنیزکی دیلمی سه پسر آمد: 1 - ابوجعفرمحمدبن علی بن حسین، فرزند مهتر ابوالحسن مذکور، محدث و فقیه شیعی. وفات 381 هَ.ق. در قم. او از اساتید بسیار و از جمله پدر خود و محمدبن حسن بن الولید ادب و فقه فراگرفت و مشایخ دیگر وی نزدیک دویست تن بوده اند. صدوق با سلاطین و اعاظم شیعه زمان خود آمیزش داشت و سفری برای ملاقات ابوعبداﷲ نعمت نقیب ببلخ رفت و کتاب من لایحضره الفقیه را به نام او نوشت. وقتی در بغداد تدریس میکرد. در اواخر عمر در ری متوطن بود و در دربار آل بویه محترم میزیست، رکن الدوله و وزیر او صاحب بن عباد او را گرامی میداشتند. ابن بابویه عیون اخبارالرضا را به نام صاحب بن عباد نوشته و در بعض مواضع کتب خود ذکری از مباحثات خویش در مجلس رکن الدوله بمیان آورده است. ابن بابویه در ری درگذشت و بدانجا مدفون شد، قبر وی تاکنون باقی و مزار است. کتب اودر فهرست نجاشی مذکور و معروفتر از همه: کتاب من لایحضره الفقیه. اکمال الدین. امالی. عیون اخبارالرضا. معانی الاخبار. کتاب التوحید. ثواب الاعمال. علل الشرایع. کتاب الخصال. کتاب الاعتقادات است که همه به طبع رسیده است. 2 - حسن بن علی، فرزند اوسط ابوالحسن، او زاهد و متعبد بوده است. 3 - ابوعبداﷲ حسین بن علی بن حسین بن بابویه که او نیز مانند برادر مهتر، فقیه و محدث بود و سیدمرتضی و غضائری از شاگردان اویند، کتبی تألیف کرده که فعلاً در دست نیست. و نسب منتجب الدین صاحب فهرست معروف بدین طریق بوی می پیوندد: منتجب الدین علی بن عبداﷲبن الحسن ( معروف به حسکا ) ( ظ: حسنکا ) بن حسین.
۱ - ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی فقیه معروف شیعی ( ف. ۳۲۹ ه ق. ). در شهر قم علم فقه آموخت و در همین شهر بتجارت اشتغال داشت و در سال ۳۲۸ بخدمت حسین بن روح رسید. تالیفات متعدد دارد و ابن الندیم معتقد است که دویست کتاب در علم فقه تالیف کرده است که از آن جمله کتاب الشرائع و کتاب الرساله را باید نام برد. مزار او در شهر قم قرار دارد و از دیرباز زیارتگاه شیعیان است. یا ۲ - ابو جعفر محمد بن علی ابن حسین فرزند مهترابو الحسن علی بن حسین قمی و ملقب به صدوق ( ف. ۳۸۱ ه ق. ). او از اساتید بسیار از جمله پدر خود و محمد بن حسن ابن الولید ادب و فقه را فرا گرفت. وی با سلاطین و اعاظم شیعه زمان خود آمیزش داشت. کتاب من لا یحضره الفقیه خود را که از کتب معتبر شیعه و یکی از کتب اربعه است بنام الولید نوشته است. مدتی نیز در بغداد تدریس می کرده در اواخر عمر در ری متوطن شد و وزیر رکن - الدوله صاحب بن عباد او را گرامی میداشت. ابن بابویه کتاب عیون الاخبار الرضا را بنام صاحب بن عباد نوشت. از کتب دیگر اوست: اکمال الدین امالی معانی الاخبار کتاب التوحید ثواب الاعمال علل الشرائع کتاب الخصال و کتاب الاعتقاد که همه بطبع رسیده.
فقیه معروف شیعه و در مدینه قم فقه آموخت
[ویکی فقه] اِبْن ِ بابِویه ْ، ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (د ۳۲۹ق /۹۴۱م )، فقیه، محدث شیعی و مرجع مردم قم و اطراف آن.
بابْوَیْه یا بابُویه که نام جد بزرگ اوست، یک نام کهن ایرانی و سامی است که در روزگار پس از ظهور اسلام نیز افرادی به این نام موسوم بوده اند.
[ویکی فقه] ابن بابویه (ابهام زدایی). ابن بابویه ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن بابویه علی بن حسین قمی، اِبْن ِ بابِویه ْ، ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (د ۳۲۹ق /۹۴۱م )، مشهور به صدوق اول، فقیه، محدث شیعی • ابن بابویه محمد بن علی قمی، ملقب به شیخ صدوق (ح ۳۰۵-۳۸۱ق /ح ۹۱۷-۹۹۱م )، محدث و فقیه بزرگ شیعه امامیه • ابن بابویه حسین بن علی قمی، اِبْن بابویه، ابوعبدالله، حسین بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (زنده در ۳۷۸ق/۹۸۸م)، فقیه، محدث و متکلم شیعی• ابن بابویه ابامحمد بن بابویه اصفهانی، ابن بابویه ابامحمد بن بابویه اصفهانی، از دانشمندان اصفهان در قرن چهارم هجری
...
[ویکی شیعه] ابن بابویه (ابهام زدایی). ابن بابویه ممکن است اشاره داشته باشد به:
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خیابان ابن بابویه با شمارهگذاری معابر خیابان ۳۴۳ تهران یکی از خیابانهای شهر ری واقع در جنوب تهران است. چشمه علی، سنگ نگاره فتحعلی شاه، باروی ری، دژ رشکان، برج طغرل، گورستان ابن بابویه و آرامگاه ابن بابویه (آرامگاه شیخ صدوق) در این خیابان قرار دارند.
💡 محمدعلی فروغی در سن ۶۷ سالگی، در روز جمعه ۶ آذر ۱۳۲۱ ساعت ۱۵ بعدازظهر بر اثر سکتهٔ قلبی در تهران درگذشت و در آرامگاه خانوادگی در آرامگاه ابن بابویه در شهر ری به خاک سپرده شد.
💡 مراسم تشییع پیکر عبدالله انوار روز شنبه، ۲۰ اسفند در سالن همایشهای کتابخانه ملی ایران با نمایش فیلمی از وی که در آن به معرفی زندگی خود و خانوادهاش و مرور فعالیتهایش میپردازد، با حضور جمعی از پژوهشگران برگزار شد. بعد از آن پیکر وی در گورستان ابن بابویه در جوار پدرش به خاک سپرده شد.
💡 رنجی در ۴ اسفند ۱۳۳۹ (۲۳ فوریه ۱۹۶۱) در سن ۵۳ سالگی بر اثر سکتهٔ قلبی در بیمارستان ویلای تهران درگذشت، در گورستان ابن بابویه در جنب آرامگاه مادرش به خاک سپرده شد.
💡 علیاکبر دهخدا در روز دوشنبه هفتم اسفند ماه ۱۳۳۴ در سن ۷۷ سالگی در خانهی خود در خیابان ایرانشهر تهران درگذشت. پیکر او به شهر ری مشایعت و در ابن بابویه در آرامگاه خانوادگی مدفون گردید. پس از درگذشت دهخدا، خانهاش تبدیل به دبستانی با نام خودش شد. اما در سالهای پس از انقلاب، نام او را از روی دبستان برداشتند.
