لغت نامه دهخدا
مستوثق. [ م ُ ت َ ث ِ] ( ع ص ) استواری گیرنده و استوار. ( از منتهی الارب ).سخت بسته. استوار کرده. || وثیقه گیرنده از کسی. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیثاق شود.
مستوثق. [ م ُ ت َ ث ِ] ( ع ص ) استواری گیرنده و استوار. ( از منتهی الارب ).سخت بسته. استوار کرده. || وثیقه گیرنده از کسی. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیثاق شود.
دارای وثوق و اطمینان.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مستوثق ولای تو نندیشد از اجل مستظهر وداد تو نگریزد از فنا