مستمتع

مستمتع. [ م ُ ت َ ت ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمتاع. برخورداری یابنده. ( از منتهی الارب ). منتفع و برخوردار از چیزی به مدت طولانی. ( از اقرب الموارد ). || عمره گذارنده با حج. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمتاع شود.

💡 مسافر راه گم كرده اى كه در شب تاريك به اميد برقى جهنده مى نشيند، هرگز به مقصدنمى رسد: وليس فى البرق الخاطف مستمتع لمن يخوض ‍ فى الظلمه ) (817) كسى كه خود را از نور خاص الهى محروم ساخت هرگز با دنيا و رزق و برقزودگذر آن نمى تواند در سير ابدى راه به مقصد و مقصود ببرد.

💡 در حديث ديگرى از امام صادق (عليه السلام ) مى خوانيم: خمس من لم تكن فيه لم يكن فيهكثير مستمتع !

💡 89 - عن ابى عبدالله عليه السلام:قال خمس من لم يكن فيه لم يكن فيه كثير مستمتع قلت: و ما هى ؟قال: العقل و الادب و الدين و الجود و حسن الخلق.